Jan over konijnen

Hiernaast zie je ons konijn. Haar naam is Donder. Donder leeft bij ons. Ze heeft een buitenkooi waar ze op zichzelf kan zijn. Een high tech kooi natuurlijk:

18 mm betontriplex bodem met 50 mm polystyreen isolatie
dubbelwandige 12 mm betontriplex wanden met daarin 50 mm polystyreen
Dubbelwandig, geisoleerd, puntdak van 12 mm betontriplex
Binnenhuis in twee compartimenten
Stro en hooi in de slaapkamer
Stro en houtpellets in de tuinkamer
Grote tuindeur met horizontale tralies, poly acrylaat venster en diverse sloten

Binnen heeft Donder een datsja. Een houten huisje dat in onze woonkamer staat waar ze naar toe kan gaan als ze de zaak niet vertrouwt of gewoon als ze de mensen even beu is. Ook dit huisje is redelijk high tech:

gemaakt van 12 mm berken multiplex
toegang via een afsluitbaar deurtje
lange rechte hall met toegang tot een woonkamer met twee ronde vensters
opgang naar eerste verdieping
zolder met vier schuine punten en twee nooduitgangen
ruim ovaal venster aan de voorkant en lichtkoepel in de nok

Om Donder op haar gemak te laten zijn staat er op 1 vaste plaats een keutelbak. Als je die twee keer per week ververst ruik je er helemaal niks van. Een kat stinkt, zeker vergeleken met een konijn. In de bak zitten houtpellets (geperste ge-extrudeerd zaagmeel korrels), ongeveer 1 cm dik.

Donder is een Alaska konijn. Dat zie je aan de mooie zwarte vacht.

Dit is Donders kasteel. Haar buitenhuis of buitenkooi. Vaak wil ze er niet uit, als je haar komt halen om mee naar binnen te nemen. Dan doet ze heel agressief en maakt aanvallende bewegingen met haar voorpoten. En als ze liever buiten is, dan laten we haar.

Op een of andere manier zal het dus wel heel erg goed bevallen in haar kasteeltje. Op de foto is de kooi in de zomer toestand. In het koude deel van het jaar zit er een schot in het midden van de kooi waardoor er links een zeer beschut deel zit met stro, eten en hooi. En rechts een opener deel met daarin het drinken, de keutelbak en het deurtje natuurlijk.

Aan de voor- en linker zijkant zit een legbord waarop allerhande dingen kunnen worden bewaard. De kooi staat op ca 1 meter hoogte, waardoor hij 's zomers niet te warm wordt en 's winters niet te koud. Het deurtje is op het noorden zodat er nooit felle zon in kan schijnen. Ook de wind komt hier zelden uit het noorden. Alle andere windrichtingen worden afgezwakt door het huis, de heg en allerhande andere dingen.
De houten palen staan op metalen spiezen die in de grond gestoken zijn. Hierdoor is het hout nooit constant nat hetgeen bevordelijk zou zijn voor de levensduur.

Dit is Donder's binnenhuisje, haar datsja. Het is gemaakt om haar wat prive te gunnen. Als het te moeilijk of the heftig wordt, dan vliegt ze door het deurtje naar binnen en maakt een snelle haakse bocht naar rechts. Daar is ze veilig voor zowat alles. Totdat een van de mensen het dak er even aftilt natuurlijk... :o)

In de rechterhoek zit een gat in het plafond. Ze kan hierdoor naar boven huppen en op de zolder is het helemaal veilig. De zolder is een afgeknotte pyramide met daarin twee luiken met slotjes van buiten. Donder ziet alleen wat houtjes zitten. Wij zien twee luiken die eruit kunnen om haar te pakken of om extra eten te geven. Of om de boel schoon te maken. Ze poept of plast nooit in haar datsja. Maar kruimelen met eten des te meer.
Vaak gaat ze zelf naar binnen toe en gaat dan in het duister liggen mediteren of gewoon wat eten. Dat kan soms wel een uur duren.

Als we even iets moeten doen dat er niemand even op het konijn kan letten, dan overtuigen we haar dat het beter is om door het deurtje te gaan en dat gaat dan op slot. Donder vindt het niet erg en wij kunnen even eten met zijn drie-en.

Bepaald niet!

Konijnen behoren tot de intelligentste wezens op aarde, mogelijk ook van het universum. Er is een school die beweert dat konijnen de allerhoogste beschaving vormen die er in het heelal is, maar deze school bestaat uit de konijnen zelf, dus dat moeten we met een korreltje zout nemen.
Konijnen zijn de diepste denkers van alle bekende diersoorten, inclusief mensen. Konijnen ZIJN, want ze denken. Konijnen hebben maar 1 klein ongemakje: ze communiceren niet optimaal, als het op de mensen aankomt.

Nou heb ik toevallig vorig jaar een kleine shock gehad en daar heb ik een leukigheidje aan overgehouden: ik kan de hersengolven van konijnen 'verstaan'. Terugpraten gaat moeilijk maar het konijn kan daar door zijn enorm inlevingsvermogen wel mee overweg.
Als klein bewijs van haar kunnen heeft Donder een van de simpelere formules voor me geschreven in keutelschrift.

Voor een technicus is snel duidelijk wat hier staat...

Mooi he. Alleen, dit is niet wat ons aller Mevrouw Einstein heeft bedacht. Die kwam niet verder dan m en c. Daarom heb ik er eens een middag met Donder over gehad. Onder konijnen is dit een van de eenvoudige formules die aangeven dat e=mc² een simpele versie zijn van de universele vergelijking. Het is slechts een benadering die voor hele kleine deeltjes opgaat. De vergelijking voor grotere en vooral zwaardere objecten heeft een compensatiefactor MU die kleiner wordt naarmate de massa stijgt.

Donder was een beetje terughoudend met antwoorden op mijn vragen, maar wat doorvragen leerde toch op dat dit de vergelijking is waarop de warpdrive gebaseerd is (wel bekend van Star Trek, alhoewel Donder er een andere naam voor had). Ze wilde er niet te diep op in gaan want mensen zouden dit zelf wel ontdekken wanneer ze er rijp genoeg voor zijn. Dat is blijkbaar nog niet het geval. De MU facor schijnt cruciaal te zijn en te varieren met de materiaalsoort en vorm (net als het traagheidsmoment).

http://www.mijnalbum.nl/Album=REELLPMG

Pagina gemaakt op 24 februari 2008,

Deze pagina is voorzien van FroogleBuster technologie